بسرودم

با روزي ِ چشمان تو از نان بسرودم از نرمي ِ دستان تو درمان بسرودم خواندم ز نگاهت كه برون از دل مايي با قطره ي خون از دل باران بسرودم گيرم كه غزل هاي مرا هيچ نخواني من قافيه را با تن ِ ايمان بسرودم يادي نكني در دلت از شاعر چشمت بسيار تو را شاد و غزلخوان بسرودم با غصه نشستم كه شدم همدم كابوس د